Als je niet beter zou weten dan lijkt dit wel geheimtaal die zonder hulp van een cryptograaf niet valt te decoderen. Geheimtaal is het voor velen, maar voor ons makkelijk te ontcijferen. Het staat voor:  “gezellig golfen”.

Gezellig was het afgelopen maandag op de Amsterdamse zeker. Meer dan uitstekend georganiseerd door de ASGS, oude heren die in navolging van de “Jonghe Heeren”, eerst cricketers later omgedoopt tot golfende “Young Gentlemen”, een vriendengolfclub hebben opgericht. Deze twee mannenclubjes vervolmaakt met de meisjes en dames van de ALGS zorgden voor een top dagje golf met bijbehorende en misschien wel nog belangrijkere nazit en diner.

Niet alleen werd er gespeeld voor individuele prestaties maar er werd ook een nieuwe hoofdprijs geïntroduceerd. Een wisselbeker voor het team dat, via een ingewikkelde berekening, waarvan zelfs de uitlegger Arthur een beetje in de war raakte, de meeste stablefordpunten over 18 holes zou binnenbrengen. Rekening houdende met ieders individuele score per hole maar dan slechts berekend voor twee teamleden met minstens 6 holes per speler.  Volgt u het nog? De immense beker, een echte prijs, werd geheel belangeloos beschikbaar gesteld door Ad. Of dacht hij deze met steun van golfleraar Brian wel even zelf te winnen?

Bij de dames won de enorm ver en recht slaande Chagall met 37 punten. Erik Smith pakte de eerste prijs bij de heren met 45! punten. Zeker een beetje lopen uitsloven voor zijn playing partner Jet. Die laatste had hem beter wat uit zijn spel kunnen halen want echtgenoot Pieter pakte ook 45 punten. Jet is misschien iets te behulpzaam geweest? De YGGC kan beter haar naam veranderen in SMGC (Sub Marine Golf Club). Twee man met 45 punten geeft op zijn minst te denken.

De dames neary werd een prooi voor Hetty, de longest pakte Danny. Bij de mannen was Michael het verst en legde Alphons de bal op 15 centimeter. Heel knap. Ook is meer dan vermeldenswaard de -1 die Brian(handicap 0) liep. Dat stelt de prestaties van Erik en Pieter toch wel in een wat ander daglicht.

Maar daar ging het niet echt om. Het ging om de teamprijs. Hulde aan de samensteller van de teams. Het bij elkaar stoppen van oude ervaren rot Karel, de zeer sterke en vaste Chagall en de in vorm verkerende Pieter maakte op voorhand alle andere teams kansloos.

Karel haalde zijn oude management technieken van stal en wist Chagall en Pieter naar voor hen grote hoogte te brengen. Karel nam zijn leidende rol zo serieus, werd door de mentale en inspirerende steun aan zijn flightgenoten zo in beslag genomen dat zijn eigen spel wat achter bleef. Het zijn alleen de hele groten die zich zo kunnen opofferen voor het teambelang.

Chagall speelde steady en stevende de eerste 9 holes af op een monsterscore, 23 punten. De tweede negen nog 14 erbij en een uitstekende 37 was het gevolg. Pieter speelde beter dan ooit en zag tot verbazing en bewondering van zijn flightgenoten, en ook een beetje van zichzelf, elke put vallen. Het leek wel een uitzending van de highlights van The Open of zo.

Na een berekening waar naar ik hoop volgend jaar een computerprogramma beschikbaar voor zal zijn kwamen wij uit op 85 punten over 18 holes. Niet slecht dachten wij.

Organisatoren, met name Bas, Arthur en Paul, nogmaals heel hartelijk dank .

Wij als team, Karel, Chagall en Pieter worden door de organiserende dames volgend jaar heel graag in de gelegenheid gesteld onze beker jaar te verdedigen. Wat zou er mooier zijn dan back to back overwinningen. Dat gunnen jullie ons allemaal toch wel?

Pieter Sandberg

De Uitslag