
Dieptepunt was de laatste plaats op de Haarlemmermeersche. Wat een vreselijke ronde waarbij helemaal niets lukte. Peter v. Essen liet zien dat je na slecht presteren meteen kunt vlammen en die gedachte bleef hangen.
De regen en wind in de ochtend beloofde niet veel goeds en onze van suiker gemaakte leden haakte op tijd af.
Bij het inslaan kwam sensei Dukker met zijn gebruikelijke one liner advies om zich daarna weer terug te trekken in zijn gelukkige mindset. Zoveel leden geïnspireerd en dan nog zo bescheiden.
De eerste klap was een daalder waard en het zelfvertrouwen groeide aangemoedigd door flight genoten Smith en Huisman.
Smith probeert te inspireren met absurde levenstips en Dick worstelt voornamelijk met zijn enkel behalve als er vrouwelijk schoon in de buurt is.
Mijn vaste spel van hard, snel, ver en soms tikkeltje wild paste prima bij de harde wind en vanuit elke hoek of positie wist ik de green te vinden. Wat een heerlijke dag.
Om uiteindelijk met een lijstje in de hand te staan op een gewone wedstrijddag is meer dan 20 jaar geleden.
Op naar Leuven.


