Plts Naam speler Totaal + + + 1 Wilfred Mooij 63,74 + + + 2 Edwin Ludwig 61,85 + + + 3 Raymond Deenstra 52,99 + + + 4 Hans van der Putten 45,10 + + + 5 Peter van Essen 41,45 + + + 6 Nick van Rossum 40,26 + + + 7 Pieter Sandberg 40,24 + + + 8 Benno Honsdrecht 40,00 + + + 9 Cees Thomas 36,83 + + + 10 Bart Hulsman 35,45 + + +

GUIDO CLUBKAMPIOEN IN LEUVEN

Leuven 3

's Ochtends staan we voor 1890 heerlijke koffie te drinken bij een vlak van te voren geregeld koffiekarretje. Het zou niet voor het laatst zijn dat blijkt dat Bart, Bas en Raymond weer een fantastisch programma voor ons hebben geregeld. Onderweg met de bus voelt voor velen als vanouds aan. Bij Hazeldonk stapt Nick van Rossum in en houden we een korte oude-mannen-kleine-blaas stop. Je leest het goed, Nick heeft de golfclubs weer ter hand genomen. Iedereen is nieuwsgierig naar hoe dat gaat verlopen.

Hij is niet de enige Nick die weer aan het golfen is, ook Nick den Ouden kan weer spelen. Na een lange, lange periode van ernstig blessureleed kan onze viervoudig clubkampioen weer meedoen. Nog voordat er een bal geslagen is, voelt het als of er iets speciaals te gebeuren staat. Het gezelschap is een mooie mengeling van oude - Alphons, Erik - en nieuwe - Dennis, Peter (van den Dungen), Anton - gezichten, samen met spelers die eigenlijk standaard meegaan.

Onderweg loten we de flight-indeling van de eerste dag, Kampenhout. We worden verrast door Raymond, die zijn Temu Genius Level 5 status heeft gebruikt om voor weinig een uitgebreide goodie-bag samen te stellen. Erg leuk! Ook Adri lijkt enigszins besmet met het Temu-virus, hij gebruikt de eerste dag Temu-tees die wellicht niet in overeenstemming zijn met regel 6.2 en meer op hun plaats zouden zijn als een geavanceerd werktuig van de Thunderbirds. Voor de echte poppenseriekenners, Adri heeft op Kampenhout wel een hole-out vanaf 40 meter die hij harder slaat dan Thunderbird 3 kan vliegen, maar niet hoger komt dan Thunderbird 4 bij machte is. De vlaggenstok redt hem.

Het blijkt dat Alphons het golfen niet is verleerd, met 41 punten gaat hij ruim aan de leiding. Raymond volgt met 38 punten, net voor Nick (van Rossum) met 37. Benno, Edwin en Wilfred spelen netjes hun handicap. Onderaan eindigt Rob net voor Mike. We eten ter plekke en sommigen drinken in Leuven nog iets meer. Alphons voelt zich oud tussen de studenten, we worden eigenlijk allemaal netjes met 'u' en 'meneer' aangesproken.

Vrijdagochtend vertrekken we voltallig en stipt op tijd naar Royal Bercuit. Of toch niet, want waar is Dick? We debatteren even over een oplossing en besluiten dan onze chauffeur Hans te vragen om te keren, we hebben toch tijd genoeg. Hierbij zien we even over het hoofd dat een 78-jarige buschauffeur en moderne routenavigatie niet noodzakelijk de beste vrienden zijn. Hans rijdt nog een tijdje door en draait uiteindelijk om op de krappe parkeerplaats van een Gamma. Weer enige tijd later rijden we langs het spoor vlakbij het hotel, helaas aan de verkeerde kant. Hans draait dan resoluut een smal straatje in, dat eindigt bij de parkeergarage van KBC Bank. De ervaren Hans stapt rustig uit om de route te verkennen, komt tot de conclusie dat de bus net door de garage-doorgang past en weet ons uiteindelijk weer onderweg naar Royal Bercuit te krijgen. Dick zit tegen die tijd al in een Uber.

Royal Bercuit blijkt een fantastisch mooie baan in de categorie 'heuvelachtig'. Af en toe zelfs zo steil, dat Cees naar beneden achteruit moet lopen als hij met de buggy niet bij de bal kan komen. Guido en Elbert scoren het best, beiden met 34 stableford-punten. Achteruitlopend komt Cees nog tot 32 punten voor een derde plek. Ook beide Nicks spelen solide en eindigen in de top tien. Onderaan eindigt Rob net voor Dick en Michael. Voor Dick te begrijpen na een enerverende ochtend, Michael lijkt er vrij makkelijk mee om te gaan.

's Avonds is het eten vrijgegeven. We eindigen met een grote groep in restaurant Gainsbourg, waar Adri vooral geïnteresseerd is in bierviltjes met een jonge Vanessa Paradis. Na afloop laten we op de kermis zien dat we het schieten met een luchtbuks, met een basketbal en met pijl en boog nog niet verleerd zijn. Trots lopen we met wat avocado-knuffels en een opwindend vaasje door Leuven. Natuurlijk drinken we nog wat. Bart en Nick raken de gewonnen prijzen overigens kwijt. Gelukkig hebben we de foto's nog.

De volgende dag tellen we de spelers in de bus een keer of drie. Ook Dick zit netjes tussen ons, hij ging voor de zekerheid als eerste de bus in. Winge is net als Bercuit een heuvelbaan, zij het met wat mindere fairways. Guido, Elbert en Alphons starten in de laatste flight, Nick (van Rossum), Edwin en Peter (van Essen) een flight eerder. Michael, Rob en Willem zullen als eerste starten.

Natuurlijk is de derde dag ook de dag van de Memorial. Op weg naar de mooie locatie komt Willem erg naar ten val en raakt daarbij zwaar geblesseerd. Toch zal hij, onverwoestbaar als hij is, deze dag gewoon spelen. Op maandag maakt het AMC het schaderapport op: breukje in rechter enkel, verrekte enkelband en verrekte knieband. We wensen Willem allemaal veel sterkte met herstel. Bij de Memorial staan we stil bij de spelers die er niet meer bij zijn, maar er toch bij zijn. We voelen hoe bijzonder het is dat wij nog altijd samen zijn. 

We zullen later nog wel uitgebreid praten over de wedstrijd op Winge. Hoe onbegrijpelijk holes 2 en 3 waren, hoe zeer het later meeviel. Hoe we allemaal een nooit meer te vergeten, prachtige bal hebben geslagen. Hoe we onbegrijpelijke missers hebben gemaakt. Hoe Mike op hole 1 de Michael Gosler longest slaat. Hij zal je over vijf jaar nog kunnen vertellen hoe ver die exact was. Hoe Rob ruim voor Peter (van Essen) eindigt, maar dan bovenaan. Rob wint hiermee de Mike Reddering trofee. Hoe Guido op de 18e, beslissende hole zijn bal out-of-bounce slaat. Hoe hij met een twee-meter putt alsnog een punt pakt, voor een play-off tegen Peter (van Essen). Hoe Peter op de eerste play-off hole hetzelfde doet, voor een tweede play-off hole. Hoe Guido uiteindelijk wint. Hoe goed het jasje hem staat. Hoe mooi de golftas was die Hans (de Wijs, niet de chauffeur) als prijs had geregeld. Hoe zeer we alles gevierd hebben in Leuven. Hoe groot onze waardering is voor iedereen die in de organisatie of anderszins heeft bijgedragen.

Hoe dankbaar we zijn dat we dit nog altijd samen kunnen doen.

 

Leuven 1

Op de foto ontbreken Alphons, Anton, Rob en Hans (de Wijs, de chauffeur trouwens ook)

Screenshot 2025 09 20 at 19.14.48