Na de zege in Wilnis is Guido weer de sterkste op de Amsterdamse met 44 punten. En passant pakt hij ook weer de neary, terwijl Camiel de longest wint. Lees onder de foto het alweer zoveelste verslag van Guido.

Topdag op de Amsterdamse
Het was bij voorbaat al een topdag. Al een week tevoren zag het ernaar uit dat het weer zou kantelen naar zonnig, warm en weinig wind en dat gebeurde ook (ook wel eens het vermelden waard). Toen werd het nog meer een topdag omdat bleek dat ik weer met Edwin en Peter vd D zou spelen. Waar ik ook al een mega-relaxte ronde mee had gelopen op Wilnis. Vooral de rust in de flight en positieve aanmoedigingen maakten dat een hele fijne ronde.
En toen werd het nog meer een topdag op hole 1. Ik heb het al een tijdje zwaar met mijn driver. Op Wilnis kon ik die net in de baan houden maar het hield niet over qua controle en afstand. Maar mijn drive op hole 1 van de Amsterdamse was perfect en ver, zo’n 250 meter. Vanaf dat moment stond ik met vertrouwen op de tee en liep alles prima, niet perfect want het blijft natuurlijk golf. Ik maakte op 1 weliswaar een bogey nadat ik mijn wedge in de bunker zag rollen. Maar op de lastige hole 2, par 3 was mijn ijzer kaarsrecht. En zo bleef het op alle par 3’s. Dus ook op de neary op hole 6 die lastig en net iets verder stond dan je zou denken.
Dat kwam allemaal omdat ik dit filmpje (https://youtu.be/Bv677UkudTI?si=R5Dorz6qay-ylMli) van YouTube golfguru Adam Porzak gekeken had en (zonder dit te oefenen) besloot te proberen mijn rechterwijsvinger te separeren van mijn middelvinger (uitleg vanaf 12:00). Ik heb als meest voorkomende fout dat ik mijn club te veel “onder mij” wegneem en dan te weinig ruimte overhoudt in de downswing. Deze aanpassing werkte geweldig, als je hetzelfde hebt probeer maar eens uit!
Edwin gaf mij ook nog eens het uitstekende idee om op de kaart alle pars te voorzien van een rondje (sommige mensen doen dat alleen met birdies) en dat gaf een ontzettend vrolijke aanblik. Ik maakte eigenlijk maar één echte fout op de eerste 9, ik miste 1 kort putje …, en zag na 9 holes 3 rondjes staan. Aldus: 6 boven par bij de turn.
De tweede 9 maakte mij voorafgaand wat minder optimistisch. Ik heb die eigenlijk nog nooit goed gespeeld op de Amsterdamse. Ik vind met name holes 10 en 11 lastig. Hole 10 vanwege die misplaatste boom in de lijn. Hole 11 is gewoon lastig vanwege de lengte en downslope aan beide zijden van de green. En daarna komen holes 13 (stroke index 1) en 14 (par 5 met scherpe dogleg naar links) daaroverheen. Als je er even niet lekker inzit, kan het daar flink misgaan. Maar goed, het was een topdag dus: op 10 een geweldige drive over de boom, approach op de green: par. En vervolgens op 11 een kaarsrechte ijzer 5 pin-high: par. Mijn tweede fout betekende een dubbelbogey op 12 door een mislukte afslag. Maar perfect herstel op hole 13 met bogey en op hole 14 een up-and-down par vanuit de bunker waar ik wel een beetje lucky in terecht kwam na een getopte approach. Affijn, er zat ook een portie geluk bij. Zo’n dag was het dus. Ik ging (met in totaal 7 “rondjes” op mijn kaart) rond in 86 slagen. Ik denk dat ik netto alleen Nicky den Ouden voor mij had die een mooie 34 punten haalde vanaf handicap 6.7. Eigenlijk was hij de beste.
Mijn handicap is nu naar 17.5, mijn laagste ooit. Twee jaar geleden stond ik nog op 25.3. In januari heb ik mijn doelen opgeschreven: handicap onder de 15. Minimaal 1 ronde onder de 85, 5 rondes onder de 90. Door vanaf de tee beter te spelen (lees: driven) en meer up-en-downs te maken. Er is nog werk aan de winkel, met Youtube hulp van Adam Porzak (driver en irons), Dan Grieve (shortgame), Izzy Justice (mental game).
Ik begrijp het als jullie er klaar mee zijn. Ik beloof: het houdt vanzelf op. Ik weet alleen nog niet wanneer. Ik heb nog 3 kaarten handicap 20-22, die moeten er nu eerst uit. Maar voorlopig geniet ik van de opgaande lijn en kijk ik uit naar meer topdagen.
Tot snel. Veel plezier met de tips van Adam Porzak.
Guido
1. Guido Dukker 44 ptn
2. Camiel Huisman 38 ptn
3. Elbert Rodenburg 38 ptn
4. Nick van Rossum 35 ptn
5. Nick den Ouden 34 ptn
6. Hans vd Putten 34 ptn
7. Benno Honsdrecht 33 ptn
8. Brian Speelman 32 ptn
9. Antoni Janssen 32 ptn
10. Wilfred Mooij 31 ptn
11. Sebo Woldringh 31 ptn
12. Peter van Essen 30 ptn
13. Bas ten Holter 30 ptn
14. Rein Akkerman 29 ptn
15. Cees Thomas 29 ptn
16. Max de Bruin 28 ptn
17. Edwin Ludwig 28 ptn
18. Peter vd Dungen 26 ptn
19. Pieter Sandberg 26 ptn
20. Adri Ruesink 25 ptn
21. Joris Bruggen 24 ptn
22. Wilto Hofman 11 ptn
23. Jack van Gelder DNF