Edwin Ludwig wint de ‘Jan Otsen Uitsmijter’ op Sluispolder, in de stortregen en met windkracht 8. Slechts 38 stableford-punten, want Edwin is - naar eigen zeggen - geen regenspeler. Dat wisten we al, want in Cork werd Edwin slechts met veel moeite clubkampioen. Zowel Edwin als Elbert Rodenburg sloegen de longest. Elbert deed dit op hole 12, de hole die was aangekondigd voor de longest, Edwin deed dit op hole 13, waar de marshall deze had uitgezet en toen het waarschijnlijk net even droog was. Michael Tugendhaft pakte de neary. Verder was Edwin de enige speler met bruto - ruim - onder de 90 slagen en samen met Erik Smith de enigen zonder streep op de kaart. Erik werd daardoor derde, is waarschijnlijk ook geen regenspeler. Peter van den Dungen bezette de tweede plaats. Vierde was Mark Hünneman, die hiermee de Player-of-the-Year van 2026 is. Lees onder de foto het verslag van Edwin!

Heren, het was een regenachtige dag voor de slotwedstrijd , ook wel de “Jan Otsen Uitsmijter“ genoemd. Bijna 20 deelnemers hadden de regenkleding aangetrokken en gingen de strijd aan met de elementen, nou en dat begon goed : op hole 1 kwam de regen horizontaal over de baan en rolde de kar van Sebo al geheel op zijn kant. mijn buggy was binnen 300 meter al doorweekt dus het humeur was prima met leuke flightgenoten als Hans en Sebo. Hole 1 kon ik afsluiten met een chip-in voor birdie dus de eerste 4 punten waren al binnen, dat kon niet meer misgaan ... Nou heb ik niet echt een goed golfseizoen met moeite om de handicap te spelen die inmiddels gestegen is rond de 13. Maar ja, misschien was het zo,n dag .. en na een paar holes nam de regen af en werd het for the time being zowaar lekker weer, ik bleef goed scoren en waande me in vroeger tijden.. na 9 holes meldde Sebo me dat ik al 21 punten had, ik had zelf niet geteld maar vertrouwde op het cijfermatig gevoel van Sebo. Dus begon de tweede 9 met veel vertrouwen ; op een of andere manier kon ik het water vermijden ( paar keer met mazzel..) . Gezellig keuvelend gingen we de resterende holes spelen, waar bij de prachtige birdie van Hans op de moeilijke par 3 tegen de wind in absoluut genoemd moet worden. Ik bleef mijn puntjes sprokkelen en zowaar sloeg ik op de hole van de longest een mooie bal en mocht mijn naam noteren op het doorweekte briefje .. echter de Marshall in kwestie had op diverse holes de longest in gedachten dus dat werd uiteindelijk wat verwarrend. Elbert had namelijk op een hole eerder hetzelfde gedaan. Maar goed , net toen we droog gewaaid waren sloeg op onze hole 17 de regen in hevigheid nogmaals toe maar mijn parputt viel toch, dus de regen deerde mij niet echt en dat was wel een bijzonder gevoel . Bij regendreiging meld ik me meestal af en dat is me altijd nog goed bevallen.. Gelukkig waren we snel binnen en kon het opwarmen beginnen , Sebo telde bij de borrel voor mij 40 punten maar die was wat te aardig zodat er na hertelling 38 mooie punten overbleven, de eerste keer dit jaar dat ik meer dan 36 punten scoorde!
Al met al een heerlijke middag met Hans en Sebo en een mooi lijstje om te bewaren. Het leek me gepast om bij het heerlijke diner een jonge borrel cola te bestellen en ter nagedachtenis van Jan deze met zijn allen te drinken. Mooie afsluiting van het seizoen en nu op naar de clubkampioenschappen in Düsseldorf, uiteraard heb ik hoop op mooie weer en een zonnetje maar weet nu ook dat ik met regen niet hoef te treuren!
Tot gauw, Ed
